Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Εμείς δεν τους ψηφίζαμε;

Ένα εξαιρετικό άρθρο του Αργύρης Κωστάκη περιγράφει ανάγλυφα τη παθογένεια της Ελληνικής κοινωνίας. Αξίζει να το διαβάσετε...

Ας το παραδεχτούμε: Ψηφίζαμε Πολύδωρες που διόριζαν τις κόρες τους σε 24 ώρες
Είναι γνωστό ότι οι ιθαγενείς των Νήσων του Πάσχα αποψίλωσαν μόνοι όλα τα δάση τους. Αυτό – αφανίστηκαν, δηλαδή, αφού δολοφόνησαν τη φύση που τους συντηρούσε και τους προστάτευε. Εξαντλώντας τον πλούτο που τους έτρεφε, πέθαναν. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες. Το σύστημα εξαντλεί
τα όρια των ανθρώπων. «Αποψιλώνει» την ίδια την κοινώνία μέρα με τη μέρα. Οι άνθρωποι αφυδατώνονται από δυνάμεις, οικονομικές και ψυχικές. Με μαθηματική ακρίβεια και την ψυχρή λογική- αν συνεχιστεί έτσι η διακυβέρνηση της χώρας – σε λίγα χρόνια θα ξημερώσει μία αποφράδα ημέρα που θα ζούνε μόνο δημόσιοι υπάλληλοι (έστω και με χαμηλούς μισθούς), επαγγελματίες συνδικαλιστές (σαν αυτόν τον Μπαλασόπουλο της ΠΟΕ ΟΤΑ που μας πνίγει στα σκουπίδια γιά εκαστοστή φορά την τελευταία δεκαετία), εξαθλιωμένοι άνεργοι και απλήρωτοι, πεινασμένοι αλλοδαποί και λίγοι τυχεροί εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, που ακόμη δεν θα έχουν κλείσει οι επιχειρήσεις τους.

Σενάριο συνωμοσίας; Φυσικά και όχι. Οι αριθμοί θα είναι αμείλικτοι. 3.500.000 συνταξιούχοι, 1.000.000 δημόσιοι υπάλληλοι, 2.500.000 άνεργοι, απλήρωτοι, εκ περιτροπής και ανασφάλιστοι εργαζόμενοι, 1.000.000 εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, 1.500.000 παδιά και έφηβοι και 1.500.000 αλλοδαποί (νόμιμοι και λαθρομετανάστες) θα καταλάβει τι έρχεται. 11.000.000 ψυχές σε μία χώρα που...συνέχεια